Foi preto do camposanto cando eu sentín boligar dentro da caixa ó pobre Bieito.(Dos catro levadores do cadaleito eu era un). ¿Sentino ou foi aprensión miña? Entón no podería aseguralo. ¡Foi un rebulir tan maiño…! Como a teimosa puvulla que rila, rila na noite, rila de entón no meu maxín afervoado aquel maiño rebulir.Pero é que eu, meus amigos, non ...

Soñando está o bardo cun vago soñar á beira do facho que vértigo dá; que se ergue sublime por cima do mar e os baixo comtempra, que rompendo están. E venlle á memoria con máxico afán, a brancura das faldras garridas da doce Rentar…. E triste e penoso suspira quezáis…. Eduardo Pondal. Queixumes dos pinos e outros poemas Edicións Castrelos 1977

Dis que por boca do Espíritu Santo, que debe ter unha boca ben negra púxome o cregro na misa do pobo (¡nai que me deu!...) como naide se vexa. Algo ha de haber de verdade no conto que hoxe , ó pasar onda min súa manceba, fíxome a figa e rosmou polo paixo mentres torcía pra un lado a cabeza. "¡Que inda te mirres cal coiro no lume! ¡Que ...

No recuerdo el título de este poema de Celso Emilio que quedó hace mucho tiempo grabado en mi memoria, aunque no creo que sea estrictamente necesario.  De todos modos si lo conoces y quieres hacérmelo llegar, ten por seguro que te lo agradeceré. Pasa o tempo sin deterse río infindo de silencio, río infindo noite e día río infindo branco e negro. Nos seus ...