redacción | 3 de mayo de 2007
Non é lostrego hermoso,
é luz perenne e crara
a luz con qu’ alomeas
¡ouh sol d’ a miña pátrea!
É luz que sempre brila
y-o tempo non apaga.
Tí alomeach’ a aurora
d’ aterna relembranza
en qu’ espertou Galicia
erguéndos’ alentada.
Tí fuch’ a estrela hermosa
que n-hourizonte grata
un dia de ventura
í¢ pátrea ll’ anonciabas.
O dia xa clarexa:
en huestes apretadas
os fillos de Galicia
í¢ loita se porparan
y-hastra cantar viutoria
non pousarán as armas.
Tí qu’ antre frondas verdes
tranquia repousabas
erguícheste d’ a coba
pra ser grorificada.
¡Qué gozo sintirían
as tuas cinsas santas
í´ ver com’ os gallegos
s’ aprestan í¢ batalla,
í´ ver í¢ nai Galicia
xa cuas rexenerada!
Os teus pechados ollos
cicais verteron bagoas,
cand’ í´s gallegos bardos
oubich’ a tua fala,
e foi pra tí a corí¶a
mais rica y-apreceada
a de cantares lindos
qu’ entorno ch’ entoaban.
¡Goza, muller subrime,
en ver cuas’ acabada
a obra xenerosa
d’ erguer í¢ nosa patrea,
por teu amor inmenso
con pelras cimentada!
Filomena Dato Muruais
Follatos
1891-Ourense
